Ya Gönder Bana Nazar Boncuğumu
Ağlarken gecenin kollarında
kendimi kaybetmişken zamanın kucağında;
hissederken akıttığım gözyaşımın acısını kalbimde,
ağlarken ben yürekten,ağlarken yürekten
gözümü diktim kaskatı duran kapıya!
belki gelirde,gelirde gözlerimin taa içine bakarsın diye
ama sen yine de gelmedin...
hıçkırıklarım artık bastırılmaz olmuşken
gözyaşlarım fütürsuzca akarken
etrafımdaki herkesi ufunet gibi görürken ben
herkesin bana beni ezerek bakmasına hiç aldırmadım...
öylece sabitlenip kapıya sadece hıçkırark ağladım..
istisnasız saatlerce ağlarken dua ettim belki gelirsin diye
ama sen yine de gelmedin..!
gözlerimi sıkıca kapadım bu kez
sıktım olanca gücümle; senin için olan,
senden iz taşıyan bir damla gözyaşım bile benden gitmesin diye.
hapsetmek istedim anılarımı gözlerimde
ama durmadı...
yavaş yavaş,damla damla akıp gitti bendeki senden parçalar...
içimdeki sen'e ait olan anılar..
bağırdım deli gibi bu kez:
''akmayın! akmayın gözlerimden!
gitmeyin benden.....''
sonra açtım gözlerimi yavaşça,oturduğum yerde baktım lanet olası kapıya
belki aralanırda gözlerimin görmek istediği bir çift gözü gösterir bana diye
ama olmadı; hiç gıcırdamadı kapı..
sen yine gelmedin...
bağırdım kendimden geçmiş,şaşkın bakışlara aldırmadan''nerdesin? ''diye
yumrukladım kapıyı hasretimin verdiği güçle
sövdüm kapıya önce sonra yalvaran bir sesle:
''n'olursun ne olursun yeter.....aralan biraz yıllardır ardında hapsettiğin
gözleri bana ver..açıll artıkkk''dedim.
o ise; donuk,sert ve aldırışsız öyle asilce sadece durdu karşımda
yığınla soru sordum cevap beklemeden
kapı da hiçbirine cevap vermedi zaten..
sonra yine asileştim küfrettim hem kapıya hem hayata
hemde bana bakan insan yığınına...! !
savurdum kendimi odanın dört bi yanına
duvarlara sarıldım,anılara...
duvarların şahitlik ettiği anılara!
sonra dedim kendi kendime anıların hatırına son bir kez daha...
döndüm kapıya diktim gözlerimi,ellerimi kaldırdım ve dedim
''gönder bana sevdiğimi''
ama sen yine gelmedin yine gelmedin...
hiç mi hatrına gelmedim be vefasız
yadına düşmedim mi gece olunca_?
bir eksiklik hissetmedinmi hayatında;
ya da bir fazlalık bedeninde çünkü ben hep sendeydim de..
demedin mi hiç'' nerde bu adam_? ne yapar_? ''
özlemedinmi benim gibi...
gelip görmek,tutmak ellerimi istemedinmi_?
yanmadın mı geceleri ağlamadın mı yokluğumda
şiirler yazmadın mı benim gibi bakışlarıma..
sen özlemezsin bilirim...
ama ben çok özledim bebeğim..
gözlerini,gülüşünü,duruşunu; gözlerime bakıp elimi tutuşunu
özledim be duman gözlüm yanağındaki gamzeyi bile
hep dua ettim Rabbime..
dedim:
''ya gönder bana nazar boncuğumu
yada al artık bu bedenden ona ait olan fersiz ruhumu....''
ama sen yine de gelmedin....
|
|
